Zweetwerk met Wetterhoun Jikke

Wetterhoun Jikke. Desiree Haarsma ©

Desiree Haarsma uit Haelen (Limburg) neemt met haar Wetterhoun Jikke deel aan zweetwerk. Dat is bijzonder, want dit ras zien we wel aan jachttrainingen deelnemen, maar in het zweetwerk komen we de Wetterhoun eigenlijk niet tegen. 'Jikke en ik zijn nog maar net begonnen met zweetwerk maar het is de bedoeling dat als wij "klaar" zijn, wij aan veldwedstrijden gaan deelnemen. Ik verwacht dat dat aan het einde van het volgende seizoen zal zijn', zegt Desiree Haarsma.

1. Wat zijn de redenen dat u met uw Wetterhoun Jikke deelneemt aan zweetwerk?

Kort gezegd, toeval en geluk. Drie jaar geleden had ik nog nooit van een Wetterhoun gehoord, laat staan er een gezien. Een aantal jaren na de dood van onze Golden Retriever wilde ik graag weer een hond en het maakte mij eigenlijk niet uit wat voor een hond. Mijn man is een Fries en hij wilde graag een Wetterhoun en zo kwam onze Jikke. Door Sjoerd Riemersma, de fokker van Jikke, ben ik met de jacht en de jachttraining in aanraking gekomen. Door John Feijen, onze jachttrainer, ben ik met zweetwerk in aanraking gekomen.

Tijdens een schot- en watertest in Weert hoorde ik John een paar teckeleigenaars de begindatum van een cursus zweetwerk doorgeven. In een boek van Paul Vos had ik wel wat over zweetwerk gelezen, maar het was eigenlijk niet in mij opgekomen dat het wel wat voor Jikke en mij kon zijn. Ik heb John toen gevraagd of hij dacht dat Jikke geschikt was voor zweetwerk en zo ja, of hij voor mij nog een plek vrij had. Zo zijn Jikke en ik er eigenlijk ingerold

Jikke gaat te water. www.dierenfotografie-chantalmazzei.nl ©
Jikke apporteert gevogelte. www.dierenfotografie-chantalmazzei.nl ©

2. Kunt u de training van het zweetwerk in het kort beschrijven?

Desiree Haarsma tijdens de training met Jikke. www.dierenfotografie-chantalmazzei.nl ©

Het komt er in het kort op neer dat Jikke en ik worden opgeleid om samen een spoor van een aangeschoten of verwond dier te volgen. Om dit te oefenen worden er door John zes tot acht uur voor de cursus met behulp van bloed oefensporen aangelegd.

Zodra Jikke aan de beurt is, gaat haar normale jachtlijn af en wordt deze vervangen door een speciale halsband met 10 meter lange leren lijn. Ik breng Jikke dan naar de aanschotplaats alwaar zij dan, na genoeg informatie verzameld te hebben, vanzelf het spoor volgt. Het is dan aan mij de taak om Jikke als het ware te lezen. Dit betekent dat ik aan haar gedrag moet leren zien of zij nog op het spoor zit of dat zij het kwijt is.

Tijdens het naspeuren moet Jikke leren om naar een wondbed (plek waar een gewond dier heeft gelegen) te verwijzen en ik moet op mijn beurt leren herkennen wanneer zij dit doet. Een wondbed is voor een ervaren voorjager en natuurlijk voor de hond een belangrijke plek. Een wondbed geeft namelijk informatie over de ernst en aard van de verwondingen van het aangeschoten of verwonde wild en voor de hond is het een rustpunt van waaruit de hond een nieuwe richting van het spoor kan verkennen.

3. Welke onderdelen van het zweetwerk beheerste uw Wetterhoun Jikke vanaf begin erg goed?

Jikke wil graag werken aan de lange lijn en het verwijzen van zweet deed zij vanaf het begin al erg goed.

4. Welke onderdelen kwamen na enige tijd goed tot ontwikkeling?

Aan het einde van een oefenspoor ligt altijd een beloning in de vorm van een reeënvel. Jikke vind dit zo geweldig, waardoor zij in het begin te snel op de beloning af wilde. Inmiddels weet Jikke beter en heeft ze in de gaten dat een spoor niet enkele tientallen meters is maar enkele honderden meters en dat de beloning het best gevonden wordt met de neus over de grond in plaats van het af en toe op zicht te proberen.

Jikke apporteert wild. www.dierenfotografie-chantalmazzei.nl ©

5. U begon als vrij onervaren eigenaar met Jikke aan zweetwerk. Wat leerde u zoal? En in welk opzicht kreeg u een betere band met Jikke?

Door het zweetwerk leer ik goed samenwerken met Jikke en kan ik haar steeds beter lezen. Ik merk dat vooral door het samenwerken de band tussen Jikke en mij nog inniger is geworden.

6. Bent u ook daadwerkelijk van plan Jikke aan het zweetwerk deel te laten nemen? En voor de jacht op welk dier?

Ik ben zeker van plan om met Jikke echte nazoeken te gaan doen. Bij ons, in Limburg dus, gaat het dan vooral om ree- en wildzwijnnazoeken.

Het apport naar de baas. www.dierenfotografie-chantalmazzei.nl ©

7. Neemt u ook al of niet deel aan een competitie inzake het zweetwerk? Of komt dat nog?

Jikke en ik zijn nog maar net begonnen met zweetwerk maar het is de bedoeling dat als wij 'klaar' zijn, wij aan veldwedstrijden gaan deelnemen. Ik verwacht dat dat aan het einde van het volgende seizoen zal zijn.

Desiree met Jikke. Desiree Haarsma ©

8. In hoeverre valt een Wetterhoun gemakkelijk iets te leren volgens u? En welke eigenschap is daarvoor bij de baas echt nodig?

Onze Wetterhoun is in elk geval erg werkwillig en baasgericht. Bovendien beschikt onze Jikke over een enorme dosis jachtpassie en die combinatie van eigenschappen maakt haar in mijn ogen erg geschikt voor de jacht en het zweetwerk. Ik moet bovenal geduldig en tactvol zijn en over doorzettingsvermogen beschikken wat mijns inziens voor de training van elke hond geldt en dus niet specifiek voor de training van een Wetterhoun.

9. Waar denkt u, of hoopt u, over twee jaar te staan met Jikke in het zweetwerk?

Als alles goed gaat hoop ik over twee jaar een aantal kwalificaties met Jikke te hebben gelopen en wat jachtpraktijk te hebben opgedaan.

Spelen met de Stabij. Desiree Haarsma ©

10. In welk opzicht vindt u deelname met een hond aan zweetwerk aan te bevelen? En in welk opzicht raadt u dat af?

Zweetwerk is mijns inziens goed voor de ontwikkeling van passie en veelzijdigheid in een hond. Om aan zweetwerk te kunnen doen moet een hond het natuurlijk wel in zich hebben om wild te kunnen vinden, en moet een hond zeker niet angstig of schuw zijn.